مقصر کیه...؟!

(عجب دنیای بدی شده) این حرف رو بارها از دهن خیلی ها شنیدیم و بارها خودمون اون رو به کار بردیم ولی هرچی فکر میکنم نمی تونم بفهمم چرا! آخه چرا دنیا؟!

هر جا نگاه می کنم می بینم درخت ها همون درخت های قدیمن،خاک همون خاکه،آب همون آبه.آسمون و ستاره هام که همه سر جای خودشونن،مثل سابقن،پس چرا میگن دنیای بدی شده؟چرا نمیگن دنیا رو بدش کردیم؟دنیا رو به هم زدیم،دنیا رو...

این ماییم که عوض شدیم،این آدمان که مثل دیروز و چند سال پیش و چند صد سال پیش نیستن،خودمون بد شدیم اونوقت همه ی کاسه کوزه ها رو رو سر دنیا می شکونیم.

چرا این روزا خوبی انقدر کم شده؟،دوست داشتن آدما جرمه؟،محبت کردن بهشون به این معنیه که کارشون داری؟،اگه به دوست های قدیمی یا همسایه هات سلام بدی فکر میکنن خل شدی،دیگه کسی به فکر کسب و کار حلال نیست،بیشتر به فکر اینیم ببینیم کدوم کار بیشتر از همه پول توشه،هرکی هرچی دلش میخواد میگه،هر کاری دلش میخواد میکنه بعد میگه خدا بزرگه،خودش هوامو داره،درسته که خدا بزرگه،همیشه بزرگ بوده،بزرگ بوده و هست هوامون رو هم داره ولی اونم واسه خودش حساب کتاب داره،بیکار نبوده واسمون کتاب فرستاده،قانون گذاشته،راه و چاه رو واسمون جدا کرده،راه راست رو نشون داده و گفته اینه راه من،از این راه بیاین .اونوقت ما صاف میریم سر اون راهی که ازش دورمون میکنه.شاید همین دور شدن از راه راسته که باعث شده اینجوری بد باشیم.آدم وقتی راهش عوض شد توشه ی راهش هم عوض می شه،وسایل سفرش یه شکل دیگه ست،سفر کردنش هم یه جور دیگه ست،شاید اگه یه کم به خودمون بیایم ببینیم که خیلی چیزای دیگه رو تو زندگی برای خودمون از خدا پررنگ تر کردیم و همین کمرنگ شدن حضور خدا توی زندگیمون باعث شده سر در گم شیم،اونوقته که دیگه خودمون هم نمی فهمیم که داریم راه رو اشتباه میریم ،امان از اون روزی که آدم اشتباه کنه ولی فکر کنه داره کار درست رو انجام میده اونجوری ممکنه خیلی های دیگه رو هم دنبال خودش بکشونه.

ماه رمضون دوباره با همه ی برکاتش برگشته و مهمون خونه هامون شده،امیدوارم همه مون بتونیم میزبان های خوبی برای این مهمون عزیز باشیم...